سال 95 هم گذشت...

خیلی از ما در این سال، پول بیشتری پس انداز کردیم و خیلی هایمان مجبور به خرج پس انداز برای امور غیر قابل پیش بینی شدیم.

دوستان جدیدی پیدا کردیم و دوستانی هم از دست دادیم.

شاهد تولد نوزادانی در جمع فامیل و خانواده و دوستان بودیم و نیز فوت عزیزان را هم دیدیم.

من هم خوب شدن حال مراجعینم را دیدم. شانه به شانه با وسواس و افسردگی و انتخاب های اشتباه در زندگی شان جنگیدیم.

اشتباه های زیادی را توانستیم اصلاح کنیم و نتایج اش را در عکس پروفایل مشترک شان دیدیم، بعضی هم که مرغشان یک پا داشت و زندگی را به کام هر دو شان تلخ کردند... و سپس... طلاق و ناراحتی. اما هر چه که باشد امیدوارم خوشبخت باشند.

خاطرات تلخ و شیرین زیادی دیدیم. هم خودکشی دیدیم هم خودسازی. و چه عجیب است رسم زندگی... که گاه آنقدر جانکاه است که می خواهی نباشی و گاه آنقدر انگیزه داری که از بن همه چیز را می سازی.

امیدوارم همه ما در سال جدید به یکدیگر عشق بورزیم، مشاوره ی دلسوزانه بدهیم قضاوت نکنیم و بجای غیبت همدلی کنیم که گاه شاید کسی از این حیث شخصیت اش متحول شود.

به باور ها و افکار قدیمی خودمان هم سری بزنیم. کم و زیادش را دسته بندی کنیم وبا ابزاری صحیح به استقبال تحولات سال جدید برویم. زندگی را زیبا تر کنیم... خودمان... نه با توقع از دیگران.

امیدوارم سالی شاداب، با طوفانی از خوشبختی نصیبتان گردد و عشق را در هر نفس خود فریاد بزنید.

دکتر بهزاد تریوه

روانشناس و مشاور خانواده

@drtariveh